ឫសគល់ ៧មករា

ហ៊ុន សែន លក់ជាតិ កាត់ទឹកដីឲ្យយួន ចុចទឺដើម្បី ដោវន៌លោតដ៌

the mystery cambodia

យល់ដឹងអំពី ខ្មែរ ចុច ទីនេះដើម្បី ដោយលោតដ៌

បុណ្យផ្កាប្រាក់មហាសាមគ្គី ខេត្ត កំពង់ចាម

ព្រះពុទ្ធសាសនា គឺជាផ្លូវ ដែលចង្អុល ឲ្យមនុស្សយើង ធ្វើតែអំពើល្អ ចុចមើល ជាខ្សែរវីដីអូ

មេដឹកនាំ ជាតិខ្មែរ ភាគ ១ ជាឯកសារសម្ងាត់

ប្រជាជាតិខ្មែរ គ្រប់រូប ត្រូវតែ យល់ដឹង អំពី មេដឹកនាំខ្មែរ ជាមនុស្ស ក្បត់ជាតិ ជាមនុស្ស ឃោរឃៅ កាប់សំលាប់ ខ្មែរ កាត់ទឹកដី ឲ្យយួន បំរើក្បាល ឲ្យយួន ចុចទីនេះ ដើម្បី ដោវន៌លោតដ៌

មេដឹកនាំជាតិខ្មែរ ភាគ ២ ឯកសារសម្ងាត់

យើងជាជាតិខ្មែរ ត្រូវតែ ក្រោកឈរ ដើម្បីប្រឆាំង យើង អាយ៉ង យួន ហ៊ុន សែន ដែល ជាឆ្កែ មួយក្បាល បំរើយួន ប្រជាពលរដ្ឋ ត្រូវ គេកាប់សំលាប់ ដូច្នេះ ត្រូវ តែ ក្រោកឈរឡើង ចុចទីនេះ ដើម្បី​ ដោវន៌លោតដ៌

Friday, August 2, 2013

hu


Thursday, October 4, 2012

Cambodia News: dap-news លោក ស្លូត សំបូរ ចូលរួមបើកបរ វេសនកាល នៅអនុវិទ្យាល័យ ព្រៃពួច កណ្តាលៈ កាលពីថ្ងៃទី០១ ខែតុលា ឆ្នាំ២០១២ កន្លងទៅ ក្រុមការងារថ្នាក់កណ្តាល ដឹកនាំដោយ លោក ស្លូត សំបូរ អនុប្រធានគណៈពង្រឹង ស្រុកអង្គស្នួល និងជាប្រធានក្រុមការងារ ចុះជួយឃុំព្រៃពួច និងសហការី ដោយមានការចូលរួមពី អភិបាល ស្រុកអង្គស្នួល បានរួមគ្នាប្រារព្ធទិវាបីរួមគ្នា ក្នុងពេលតែមួយ មានទិវាបើក បវេសនកាល ឆ្នាំសិក្សាថ្មី (២០១២-២០១៣) ទិវាគ្រូបង្រៀន និងទិវាមនុស្សចាស់អន្តរជាតិ ស្ថិតក្នុង ភូមិសាស្រ្ត ភូមិព្រៃពួច ឃុំព្រៃពួច ស្រុកអង្គស្នួល ខេត្តកណ្តាល ។ លោក ហ៊ឹម តា នាយកសាលាអនុវិទ្យាល័យ ព្រៃពួច បានឱ្យដឹងថា អនុវិទ្យាល័យព្រៃពួច មានគ្រូបង្រៀន សរុបចំនួន ៣២ នាក់ ស្រ្តី១៥ នាក់ និងមានសិស្សសរុបចំនួន ៨៧៩ នាក់ ស្រ្តីចំនួន ៤០៤ នាក់ ក្នុងនោះ មធ្យមសិក្សាមាន ៣ថ្នាក់ សិស្សចំនួន២០៥នាក់ ស្រ្តី៧៦នាក់ បឋមសិក្សាមាន១៣ថ្នាក់ សិស្សសរុបចំនួន ៥៨៩នាក់ ស្រ្តី២៨៦នាក់ ថ្នាក់មតេយ្យចំនួន២ថ្នាក់ សិក្សាសរុបចំនួន៨៥នាក់ ស្រ្តី៤២នាក់ផងដែរ។ នាឱកាសនោះ លោក ស្លូត សំបូរ បានជំរុញឱ្យ សិស្សានុសិស្សទាំងអស់ ខិតខំរៀនសូត្រ និងជៀស វាង ឲ្យបាននូវ រាល់អំពើប្រាស់ចាក ក្រមសីលធម៌សង្គម មិនប្រកបដោយ កុមារបីល្អ សិស្សល្អ កូនល្អ និង ប្រជាពលរដ្ឋល្អ ដោយការជៀសវាង ការសេពគ្រឿងញាណស្រវឹង បងតូចបងធំ និងទង្វើខុសច្បាប់ ខុសប្រពៃណី។ មិនតែប៉ុណ្ណោះ លោកក៏បានលើកទឹកចិត្ត ដល់ប្រជាពលរដ្ឋ ទាំងអស់ ទៅពិនិត្យ ឈ្មោះក្នុង បញ្ជីឈ្មោះបោះឆ្នោត ឲ្យបានគ្រប់ៗ

តុលាការ​ខេត្ត​កោះកុង​ ជំនុំជម្រះ​តែ​រឿង​ឃាតកម្ម ​លើ​ឃាតក​ បាញ់​សម្លាប់​លោក​ ឈុត វុទ្ធី



ដូច​ការគ្រោងទុក នៅ​ព្រឹក​ថ្ងៃ​ព្រហស្បតិ៍ ទី​៤​តុលា​នេះ តុលាការ​ខេត្ត​កោះកុង បាន​បើក​សវនាការ កាត់ទោស​លើ​សំណុំរឿង​ក្តី​ឃាតកម្ម ពាក់ព័ន្ធ​នឹង​សកម្មជន​ការពារ​ព្រៃឈើ លោក ឈុត វុទ្ធី និង​ប៉េអឹម អ៊ិន រតនា​។ ក៏ប៉ុន្តែ​សំណុំរឿង​ក្តី​ឃាតកម្ម លើ​លោក ឈុត វុទ្ធី ត្រូវបាន​តុលាការ​តម្កល់ទុក​មិន​ចាត់ការ​ទេ ព្រោះថា ជនជាប់ចោទ ឈ្មោះ អ៊ិន រតនា បាន​ស្លាប់​ទៅហើយ។ បន្ទាប់ពី​សវនាការ​អស់​ពេល​ប្រហែល ១ ម៉ោង និង ៤០ នាទី រួចមក ចៅក្រម​សម្រេច​ថា សាលក្រម​នឹង​ត្រូវ​ប្រកាស នៅ​ថ្ងៃ​ទី​៨ ខែតុលា សប្តាហ៍​ក្រោយ​។
ថ្ងៃ ព្រហស្បតិ៍ 04 តុលា 2012
ដោយ លី ម៉េងហួរ
RFI
លោក ឈុត​ វុទ្ធី​ អតីត​ប្រធានអង្គការពារធនធាន​ធម្មជាតិ​
លោក ឈុត​ វុទ្ធី​ អតីត​ប្រធានអង្គការពារធនធាន​ធម្មជាតិ​ (RFI/Leang Delux)
សេចក្តីរាយការណ៍​របស់ លី ម៉េងហួរ ពី​ភ្នំពេញ
(03:25)
​សវនាការ នៅ​តុលាការ​ខេត្ត​កោះកុង នៅ​ព្រឹក​មិញ ធ្វើ​ឡើង​តែ​លើ​សំណុំរឿង​ក្តី ជនជាប់ចោទ​ឈ្មោះ រ៉ា​ន់ បូ​រ័ត្ន ជា​សន្តិសុខ​ក្រុមហ៊ុន Timber Green បាញ់សម្លាប់​ប៉េអឹម អ៊ិន រតនា ក្នុង​ព្រឹត្តិការណ៍​ផ្ទុះអាវុធ កាលពី​ថ្ងៃ​ទី​២៦ ខែ​មេសា ឆ្នាំ​២០១២​។ រីឯ​សំណុំរឿង​ឃាតកម្ម លើ​លោក ឈុត វុទ្ធី ប្រធាន​អង្គការ​ការពារ​ធនធាន​ធម្មជាតិ ដែល​ត្រូវបាន​អាជ្ញាធរ​អះអាងថា លោក ឈុត វុទ្ធី ស្លាប់ ដោយសារ​តែ​ប៉េអឹម អ៊ិន រតនា បាញ់​នោះ ត្រូវបាន​តុលាការ តម្កល់​រឿង​មិន​ចាត់ការ ព្រោះថា អ៊ិន រតនា បាន​ស្លាប់បាត់​ទៅ​ហើយ​។​

​លោក អ៊ិន គង់​ជិត បុគ្គលិក​អង្គការ​សិទ្ធិមនុស្ស លីកាដូ ប្រចាំ​ខេត្ត​កោះកុង ដែល​បាន​តាមដាន​សវនាការ នៅ​ព្រឹក​ថ្ងៃទី​៤ ខែតុលា ឆ្នាំ​២០១២ បានឲ្យដឹងថា ក្នុង​សវនាការ​នៅ​តុលាការ​ខេត្ត​កោះកុង នា​ព្រឹក​មិញ មាន​សាក្សី ៣ នាក់ បាន​ចូល​ឆ្លើយបំភ្លឺ រួមមាន​៖ ប៉េអឹម​ម្នាក់ នៅក្នុង​ហេតុការណ៍​ផ្ទុះ​អាវុធ​នោះ ប្រជាពលរដ្ឋ​ម្នាក់ ដែល​មានផ្ទះ​នៅ​កន្លែងកើតហេតុ និង​មេការ​នៅ​ក្រុមហ៊ុន​សម្បទាន Timber Green​។ លោក​ឧត្តមសេនីយ៍ឯក ម៉ក់ ជី​តូ ប្រធាន​នាយកដ្ឋាន​កណ្តាល​សន្តិសុខ របស់​ប៉ូលិស​ក្រសួងមហាផ្ទៃ ដែល​ជា​ប្រធាន​គណៈកម្មការ​ចម្រុះ​ស៊ើបអង្កេត​ករណី​ឃាតកម្ម​លើ​លោក ឈុត វុទ្ធី ក៏​បាន​ចូលរួម​ផ្តល់​ចម្លើយ ក្នុង​សវនាការ​ផងដែរ​។​

​សកម្មជន​សិទ្ធិមនុស្ស លោក អ៊ិន គង់​ជិត បានឲ្យដឹងថា ទាំង​សាក្សី ទាំង​ជនជាប់ចោទ រ៉ា​ន់ បូ​រ័ត្ន និង​ទាំង​លោក​ឧត្តមសេនីយ៍ឯក ម៉ក់ ជី​តូ បានលើកឡើង​ដូចគ្នា​ថា ប៉េអឹម អ៊ិន រតនា ពិតជា​បាន​បាញ់សម្លាប់​លោក ឈុត វុទ្ធី ហើយ​ក្រោយមក រ៉ា​ន់ បូ​រ័ត្ន បាន​ទៅ​ដណ្តើម​កាំភ្លើង​អាកា ពី​ប៉េអឹម អ៊ិន រតនា ដើម្បី​រារាំង កុំឲ្យ​មាន​ការផ្ទុះ​អាវុធត​ទៅ​ទៀត ក៏​រា​កៃ​កាំភ្លើង លើ​ប៉េអឹម អ៊ិន រតនា ស្លាប់​នៅ​នឹង​កន្លែងកើតហេតុ ដែល​ជា​ទីតាំង​ក្រុមហ៊ុន Timber Green មាន​គំនរ​ឈើ និង​វល្លិ៍​ល្មៀត នៅ​តំបន់​ព្រៃភ្នំ ក្នុង​ខេត្ត​កោះកុង​។

​ក្រុម​សន្តិសុខ និង​ប៉េអឹម បី​បួន​នាក់ បាន​ព្យាយាម​រារាំង​លោក ឈុត វុទ្ធី និង​ស្ត្រី​អ្នកកាសែត​ពីរ នាក់ មិនឲ្យ​ថតរូប និង​យក​ព័ត៌មាន​ពី​ការកាប់​ឈើ​នៅ​តំបន់​នោះ កាលពី​ថ្ងៃ​ទី​២៦​មេសា រហូត​នាំឲ្យ​មាន​ការផ្ទុះអាវុធ​។​

​ក្នុង​សវនាការ លោក​ព្រះរាជអាជ្ញារង ស្រី ម៉ា​ក់នី តំណាង​អយ្យការ នៅ​រក្សា​ការចោទប្រកាន់​ពីបទ មនុស្សឃាត​ដោយ​អ​ចេតនា តាម​មាត្រា ២០៧ នៃ​ក្រម​ព្រហ្មទណ្ឌ លើ​ឈ្មោះ រ៉ា​ន់ បូ​រ័ត្ន ដែល​ជា​ជនជាប់ចោទ​តែ​ម្នាក់​គត់ ក្នុង​សំណុំរឿង​ឃាតកម្ម​លើ​ប៉េអឹម អ៊ិន រតនា​។

​មាត្រា ២០៧ នៃ​ក្រម​ព្រហ្មទណ្ឌ ស្តីពី អំពើ​មនុស្សឃាត ដោយ​អ​ចេតនា កំណត់ថា នឹង​ត្រូវ​ផ្តន្ទាទោស​ជនល្មើស​ពី ១ ឆ្នាំ ដល់ ៣ ឆ្នាំ និង​បង់ប្រាក់​ពិន័យ​ពី ២ លាន​រៀល ទៅ ៦ លាន​រៀល​។​

​បន្ទាប់​ពី សវនាការ​រយៈពេល ១ ម៉ោង និង ៤០ នាទី ចាប់ពី​ម៉ោង ៨ និង ១៥ នាទី​ព្រឹក​ថ្ងៃទី​៤ ខែតុលា ឆ្នាំ​២០១២ លោក​ចៅក្រម ខាំ សុ​ផា​រី ប្រធាន​ក្រុមប្រឹក្សា​ជំនុំជម្រះ​របស់​តុលាការ​សាលាដំបូង ខេត្ត​កោះកុង បាន​សម្រេច​ថា សាលក្រម​លើ​រឿងក្តី​នោះ នឹង​ត្រូវ​ប្រកាស​នៅ​ព្រឹក​ថ្ងៃ​ទី​៨ ខែតុលា ឆ្នាំ​២០១២​។​

​ក្នុង​សវនាការ​នៅ​តុលាការ​ខេត្ត​កោះកុង កាលពី​ព្រឹក​មិញ មាន​ការឃ្លាំមើល​ពី​សកម្មជន​អង្គការសិ​ទ្ធិ​មនុស្ស អង្គការសហប្រជាជាតិ និង​អ្នកកាសែត​ផងដែរ​។ ក្នុង​សវនាការ តំណាង​អយ្យការ លោក ស្រី ម៉ា​ក់នី ក៏​បាន​ប្រកាសថា សំណុំរឿង​ក្តី​ប៉េអឹម បាញ់សម្លាប់​លោក ឈុត វុទ្ធី ត្រូវបាន​តម្កល់​ទុក​ឥត​ចាត់ការ​ឡើយ​៕​
——————————————–
ទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ​ដែរ :

What Next?

Related Articles


Leave a Reply

 
 
 
Submit Comment


Saturday, September 29, 2012

ដំឡើង​ប្រាក់​ខែ​សមរម្យ​ដល់​កម្មករ​ទប់ស្កាត់​ការ​សន្លប់

ភ្នំពេញៈ ភាគ​ច្រើន​នៅ​ពេល​ព្រឹក កម្មការិនី​កាត់​ដេរ រួម​ទាំង​កញ្ញា វិច្ឆិកា ទិញ​អាហារ​ពី​អ្នក​លក់​នៅ​តាម​ចិញ្ចើម​ផ្លូវ​ក្រៅ​រោងចក្រ​របស់​នាង ដែល​កំពុង​ធ្វើ​ការ។ នាង​និយាយ​ថា សម្ល​សាច់​គោ និង​សាច់​ជ្រូក ជា​រឿយ​ៗ​ ធ្វើ​ឲ្យ​កម្មករ​មាន​ជំងឺ​ឈឺ​ពោះ​។ នៅ​ខែ​កញ្ញា​នេះ កញ្ញា​ វិច្ឆិកា និង​សហ​សេវិក​របស់​នាង បាន​សន្លប់​នៅ​ពេល​កំពុង​បំពេញ​ការ​ងារ​។ វា​ធម្មតា​ទេ សម្រាប់​អាហារ​ដែល​ត្រូវ​ចំណាយ​ពេល​រាប់​ម៉ោង​ នៅ​ក្រោម​កម្តៅ​ថ្ងៃ​ក្តៅ​ហែង វា​ជានិច្ច​កាល​មិន​មាន​អនាម័យ និង​មិន​មាន​ឱ​ជារស​ទេ។ ទោះ​ជា​យ៉ាង​នេះ​ក្តី ក៏​វា​មាន​ការ​ទាក់ទាញ​ត្រង់​ថា វាមាន​តម្លៃ​ថោក។ កញ្ញា​វ័យ ២០ ឆ្នាំ​រូប​នេះ ដែល​បាន​និង​កំពុង​ធ្វើ​ការ នៅ​ក្នុង​រោងចក្រ​សម្លៀក​បំពាក់​មួយ​អស់​រយៈ​ពេល​ពីរ​ឆ្នាំ​មក​ហើយ​នោះ បាន​និយាយ​ថា៖«ខ្ញុំ​មិន​អាច​មាន​លុយ​ចំណាយ​ លើ​ម្ហូប​ឆ្ងាញ់​បាន​ទេ។ វា​ថ្លៃ​ណាស់»។ កាល ពី​សប្តាហ៍​មុន សកម្មជន​យុទ្ធនាការ​សម្លៀក​បំពាក់​ស្អាត (CCC )​បាន​ធ្វើ​ពុត​ជា​សន្លប់​ដើម្បី​ ចំអក​នៅ​ក្នុង​ហាង​សម្លៀក​បំពាក់​ទំនើបៗ​ទូទាំង​អឺរ៉ុប​ ដើម្បី​ទាក់ទាញ​ដល់​ស្ថានភាព​ការងារ​ដែល​កម្មករ​កម្ពុជា ស៊ូទ្រាំ ខណៈ​ដែល​កំពុង​តែ​ដេរ​សម្លៀក​បំពាក់​ឲ្យ​ក្រុមហ៊ុន ដែល​មាន​ស្លាក​យីហោ​ធំៗ ដូច​ជា H&M, Gap និង​Levi's ​ជាដើម​។ យុទ្ធនាការ​របស់​ CCC បាន​បញ្ជាក់​ច្បាស់​ថា​«​ប្រាក់​ខែ​តិច​តួច» នឹង​ការ​ទទួល​អាហារ​រូបត្ថម្ភ​មិន​គ្រប់​គ្រាន់ រួម​ចំណែក​ដល់​ការ​សន្លប់​ទាំង​ហ្វូង​ៗ​ នៃ​កម្មករ​នៅ​កម្ពុជា​។ យុទ្ធនាការ​នេះ បាន​បញ្ជាក់​ថា ដំណោះ​ស្រាយ​សាមញ្ញ ហើយ​ងាយ គឺ​ត្រូវ​ផ្តល់​ប្រាក់​ខែ​ដល់​កម្មករ​ខ្មែរ​ឲ្យ​បាន​គ្រប់គ្រាន់​ សម្រាប់​ជីវភាព​រស់នៅ ដែល​ជា​ចំនួន​ប្រាក់​អប្បរមា​ដែល​គេ​ត្រូវ​ការ ដើម្បី​បំពេញ​តាម​តម្រូវ​ការ​ចាំបាច់​របស់​ពួកគេ​។ យោង​តាម​សហជីព និង​ក្រុម​ការងារ​ Asia Floor Wage Alliance ប្រាក់​ខែ​សមរម្យ​សម្រាប់​កម្មករ​ខ្មែរ គួរ​តែ ២៨១ ដុល្លារ​ក្នុង​មួយ​ខែ​។ ទោះ​បី​ជាមួយ​នឹង​ការ​ដំឡើង​ប្រាក់​បន្ថែម ១០ ​ដុល្លារ​ក្នុង​មួយ​ខែ​ក៏​ដោយ ក៏​ប្រាក់​ឈ្នួល​អប្បបរមា​ សម្រាប់​កម្មករ​កាត់​ដេរ គឺ​ ៨៣ ដុល្លារ ដែល​រួម​មាន​ប្រាក់​ឧបត្ថម្ភ និង​ប្រាក់​លើក​ទឹក​ចិត្ត​។ លោក​ស្រី Carin Leffler អ្នក​សម្រប​សម្រួល CCC របស់​ប្រទេស​ន័រវេស​បាន​ថ្លែង​ថា ដោយ​ឧស្សាហកម្ម​របស់​កម្ពុជា​ កំពុង​តែ​ចាប់​ផ្តើម​ពន្លក ការ​នាំ​ចេញ​បាន​កើន​ឡើង​ ១​ ពាន់​លាន​​ដុល្លារ​ ក្នុង​អំឡុង​ត្រី​មាស​ទី​មួយ​ នៃ​ឆ្នាំ​២០១២​ ដែល​ក្រុមហ៊ុន​ធំៗ មាន​កាតព្វកិច្ច ត្រូវ​កាត់​បន្ថយ​គម្លាត​ប្រាក់​ឈ្នួល​នេះ​។ លោក​ស្រី ​មាន​ប្រសាសន៍​បន្ត​ថា​៖ ​«​មាន​តួ​អង្គមួយ​ចំនួន​ដែល​ទទួល​បាន​ប្រយោជន៍ ពី​ប្រាក់​ឈ្នួល​តិច​តួច​ខ្លាំង ​និង​តម្លៃ​សម្លៀក​បំពាក់​ថោក​។ វា​មាន​សារៈ​សំខាន់​ដើម្បី​បញ្ជាក់​ឲ្យ​បាន​ច្បាស់​ថា តម្លៃ​ពលកម្ម​ក្នុង​សម្លៀក​បំពាក់​មួយ​ធម្មតា មានពី ១ ទៅ ៣ ភាគរយ​នៃ​តម្លៃ​លក់​រាយ​»។ លោក​ស្រី បាន​បញ្ជាក់​ថា ក្រុមហ៊ុន​ធំៗ​ទាំង​នេះ​ និង​អតិថិជន ក៏​គួរ​តែ​ត្រៀម​ខ្លួន​ ចំណាយ​ថែម​ទៀត​សម្រាប់​ផលិតផល។​ លុយ​នោះ គួរ​តែ​ហូរ​ចូល​ទៅ​កម្មករ។ កម្មករ មាន​សិទ្ធិទទួល​បាន​ការ​រស់នៅ​ឲ្យ​បាន​សមរម្យ។ ចាប់​តាំង​ពី​ ជំរុញ​គំនិត​អំពី​ប្រាក់​ឈ្នួល ក្នុង​អំឡុង​«វេទិកា​របស់​ប្រជា​ពលរដ្ឋ» នៅ​រាជធានី​ភ្នំពេញ​កាល​ពី​ខែ​កុម្ភៈ​រួច​មក លោក​ស្រី Anannya Bhattacharjee អ្នក​សម្របសម្រួល​អន្តរជាតិ​របស់​ Asia Floor Wage Alliance ទទួល​បាន​ការ​ឆ្លើយ​តប​តិច​តួច​ពី​ក្រុមហ៊ុន​ទាំង​នោះ។ លោក​ស្រី បញ្ជាក់​ថា​៖​«យើង​បើក​ទូលាយ​ដល់​កិច្ច​ពិភាក្សា ជាមួយ​ក្រុមហ៊ុន​នេះ ថា​តើ​ចំណាត់​ការ​អ្វី​ខ្លះ​ ត្រូវ​បិទ​ភ្ជិត​គម្លាត​នេះ..​ពួក​គេ កំពុង​តែ​អះអាង​ថា​ ពួក​គេ កំពុង​តែ​ធ្វើ​ការ​សិក្សា​ស្រាវ​ជ្រាវ​។ ប៉ុន្តែ​រហូត​មក​ដល់​នឹង​ពេល​នេះ មិន​មាន​ក្រុមហ៊ុន​ណា​មួយ បាន​អង្គុយ​ចរចា​ជាមួយ​យើង​ទេ»។ លោក​ស្រី បាន​បញ្ជាក់​ថា​៖«​ក្រុមហ៊ុន​ទាំង​នេះ កំពុង​តែ​បង់​ប្រាក់​មួយ​ចំនួន​ ទៅ​ឲ្យ​ក្រុមហ៊ុន​ចែក​ចាយ​ តម្លៃ​នោះ គឺ​ទាប​គួរ​សម​។ យើង ដឹង​ថា ក្រុមហ៊ុន​ទាំង​នេះ ចំាបាច់​ត្រូវ​ដំឡើង​ថ្លៃ...​ហើយ ផ្តល់​ប្រាក់​ដល់​ឧស្សាហកម្ម​ដើម្បី​ឲ្យ​កម្មករ ​ទទួល​បាន​ប្រាក់​គ្រប់គ្រាន់​សម្រាប់​ជីវភាព​រស់នៅ»។ ក្រុមហ៊ុន Levi's, Gap និង​ H&M មិន​បាន​ឆ្លើយ​តប​នឹង​ការ​សាក​សួរ​តាម​សារ​អេឡិច​ត្រូនិក​ពី​កាសែត​ភ្នំពេញ ​ប៉ុស្តិ៍​ទេ អំពី​ថា តើ​ការ​ផ្តល់​ប្រាក់​ដល់​កម្មករ​ នៅ​ក្នុង​រោងចក្រ​របស់​ពួក​គេ​ ដែល​ថា ប្រាក់​ឈ្នួល​ សម្រាប់​ជីវភាព​រស់នៅ​ជា​អាទិភាព​ឬ​ យ៉ាង​ណា​ទេ។ ប៉ុន្តែ​អ្នក​នាំ​ ពាក្យ​ក្រុមហ៊ុន Asia-Pacifi Levi Strauss & Co ​បាន​ថ្លែង​ថា ក្រុមហ៊ុន​របស់​លោក​ស្រី ព្រួយ​បារម្ភ​ពី​កម្មករ កម្ពុជា ហើយ​កំពុង​រិះ​រក​មធ្យោបាយ​ដែល​អាច​ធ្វើ​ឲ្យ​លក្ខខណ្ឌ​ការ​ងារ​កាន់​តែ​ ល្អ​ប្រសើរ​ឡើង។ លោក​ស្រី​ថ្លែង​ថា៖ «​យើង​កំពុង​ធ្វើ​ការ​ជាមួយ​នឹង​ឧស្សាហកម្ម ​រដ្ឋាភិបាល និង​អង្គការ​ក្រៅ​រដ្ឋាភិបាល ដើម្បី​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​សិទិ្ធ​កម្មករ និង​សុខុមាលភាព​កម្មករ​នៅ​កម្ពុជា»។ «ក្រុម​ហ៊ុន​យើង​ធ្វើ​ការ​ជាមួយ​នឹង​រដ្ឋាភិបាល ​សហជីព ឧស្សាហកម្ម​ សមាគម និង​ភាគី​ដទៃ​ទៀត ​ដែល​ព្យាយាម​កំណត់​ថា​ តើ​សម្រេច​បាន​ប្រាក់​ឈ្នួល ​ដែល​ឲ្យ​កម្មករ​រស់នៅ​បាន​ និង​លើក​កម្ពស់​ជីវភាព​របស់​កម្មករ ដោយ​របៀប​ណា»។ លោក ខេន លូ ប្រធាន​សមាគម​រោងចក្រ​កាត់​ដេរ​កម្ពុជា មិន​អាច​ទាក់ទង​បាន​ទេ។ អតីត កម្មករ​កាត់​ដេរ​អ្នក​ស្រី​សូរ៉ាមី បាន​និយាយ​ពាក្យ​ថា ​លា​ហើយ​រោងចក្រ​កាត់​ដេរ ជា​មួយ​នឹង​មិត្តភកិ្ត​របស់​នាង ហើយ​បាន​ផ្លាស់​ទៅ​ផ្ទះ​ខ្ទម​លេច​រយីក​រយាក ​ដែល​នាង​ហៅ​ថា​ ជា​ផ្ទះ​របស់​នាង​១២​ ឆ្នាំមក​ហើយ​ ខណៈដែល​ធ្វើ​ការ​នៅ​រោង​ចក្រ​មួយ​ ដែល​នៅ​ក្បែរ​ផ្ទះ​ជួល​នៅ​ខេត្ត​កណ្តាល​។ អារម្មណ៍​លាយ​ឡំ​ជាមួយ​នឹង​ ការ​វិល​ត្រឡប់​របស់​នាង​ នៅ​ពេល​នាង​ត្រឡប់​ទៅ​ស្រុក​កំណើត​របស់​នាង​ នៅ​ខេត្ត​កំពង់ស្ពឺ​។ នាង មាន​អារម្មណ៍​ធូរ​ស្បើយ​ក្នុង​ចិត្ត​ ពេល​នៅ​រួម​ជា​មួយ​នឹង​មិត្តភក្តិ ៨​នាក់​ផ្សេង​ទៀត​ នៅ​ពេល​ដែល​នាង​ដេក​នៅ​ពេល​យប់ ប៉ុន្តែ​នាង បាក់​ទឹក​ចិត្ត ព្រោះ​នាង​មិន​បាន​រក​ប្រាក់​ឲ្យ​បាន​គ្រប់គ្រាន់​ ដើម្បី​ផ្តល់​ទៅ​ឲ្យ​ម្តាយ​មេម៉ាយ​របស់​នាង​។ នាង និយាយ​បន្ត​ថា​៖ «​គ្រប់​ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​ធ្វើ​ជា​កម្មករ​រោង​ចក្រ ​ខ្ញុំ​មិន​ដែល​បាន​ញ៉ាំ​អាហារ​ឆ្ងាញ់​ម្តង​ណា​ទេ។ ខ្ញុំ​បាន​ចំណាយ​ប្រាក់​ពី​ ៥០០ ឬ​ ១០០០ ​រៀល​សម្រាប់​អាហារ​មួយ​ពេល​។ ​ខ្ញុំ គ្រាន់​តែ​ញ៉ាំ​វា ដើម្បី​បំពេញ​ក្រពះ​របស់​ខ្ញុំ​កុំ​ឲ្យ​វា​ឃ្លាន​ខ្លាំង​ពេក​តែ​ប៉ុណ្ណោះ ប៉ុន្តែ​វា​មិន​មាន​អាហារ​រូបបត្ថម្ភ​ទាល់​តែ​សោះ​។ កម្មករ​រោង​ចក្រ​ជា​ច្រើន រស់​នៅ​ក្នុង​ខ្ទម​រយីករយាក​ជុំវិញ​កន្លែង​ធ្វើ​ការ​របស់​ពួក​គេ​។ លោក អាត់ ធន់ ប្រធាន​សហភាព​ការងារ​កម្ពុជា បាន​មាន​ប្រសាសន៍​ថា​៖«កម្មករ​ភាគ​ច្រើន រស់​នៅ​ក្នុង​បន្ទប់​តូច ជាមួយ​នឹង​កម្មករ​ច្រើន​នាក់​ផ្សេង​ទៀត​។ ដំបូល​លិច ភួយ និង​ខ្នើយ​របស់​ពួក​គេ ធំ​ក្លិន​មិន​ល្អ ហើយ​កន្ទេល​ដេក​របស់​ពួក​គេ ភាគ​ច្រើន គឺ​នៅ​លើ​កម្រាល​ឥដ្ឋ​ផ្ទាល់​។ ​ពួក​គេ ហូប​នៅ​កន្លែង​ដែល​ពួក​គេ​ដេក នេះ​ជា​ជីវិត សម្រាប់​កម្មករ​កាត់​ដេរ​»​។ លោក អាត់ ធន់ បាន​គាំទ្រ​ប្រាក់​ឈ្នួល​សម្រាប់​ជីវភាព​រស់​នៅ ២៨០​ ដុល្លារ​ក្នុង​មួយ​ខែ ប៉ុន្តែ​​ប្រាក់​ឈ្នួល​បែប​នោះ​ សម្រាប់​កម្មករ​រាប់​សែន​នាក់​នៅ​ក្នុង​ឧស្សាហកម្ម​នេះ វា​ស្ថិត​នៅ​ឆ្ងាយ​នៅ​ឡើយ​។ លោក​បញ្ជាក់​ថា​៖«​ការ​សិក្សា​មួយ​ទៀត​ កាល​ពី​ឆ្នាំ​​២០០​៩ បាន​បង្ហាញ​ថា កម្មករ ត្រូវ​ការ​ប្រាក់​យ៉ាង​តិច ១២០​ដុល្លារ​ក្នុង​មួយ​ខែ ដើម្បី​ផ្គត់​ផ្គង់​គ្រួសារ​មួយ​ដែល​មាន​សមាជិក ៤​នាក់​។ បី​ឆ្នាំ​ក្រោយ​មក​តួលេខ​នេះ អាច​ត្រូវ​ការ​ប្រមាណ​២០០​ដុល្លារ។ យើង​ត្រូវ​តែ​ធ្វើ​ការ​ចំពោះ​រឿង​នេះ​»។ យោង​តាម​លោកDave Welsh នាយក​ប្រចាំ​ប្រទេស នៃ​មជ្ឈមណ្ឌល​អាមេរិក សម្រាប់​សាមគ្គីភាព​ការ​ងារ​អន្តរ​ជាតិ​ បាន​ថ្លែង​ថា ប្រាក់​ឈ្នួល ២៨០ ​ដុល្លារ គឺ​សមស្រប​ណាស់​ទៅ​ហើយ ប៉ុន្តែ​ជា​អកុសល​ នៅ​ពេល​នេះ​វា​គ្រាន់​តែ​ជា​ការ «ស្រមើល​ស្រមៃ​តែ​ប៉ុណ្ណោះ»។ អង្គការ​របស់​លោក នឹង​បន្ត​ចរចា​ជាមួយ​នឹង​ក្រុមហ៊ុន​ធំៗ​អំពី​ផែន​ការ​មួយ ដើម្បី​ឲ្យ​ពួក​គេ​ឧបត្ថម្ភ​ដល់​គម្រោង​ម្ហូប​អាហារ​ដែល​នឹង​ផ្តល់​ អាហារ​ដល់​កម្មករ​។ លោក Welsh បាន​ថ្លែង​បន្ត​ថា៖«រឿង​នេះ នឹង​លុប​បំបាត់​ការ​ចំណាយ​របស់​ពួក​គេ​ប្រមាណ​៦៥​ ភាគរយ ដោយ​ដក​វា​ចេញ​ពី​សម្ពាធ​អតិផរណា»។ លោក Welsh បាន​សង្កត់​ធ្ងន់​ថា ការ​ដំឡើង​ប្រាក់​ឈ្នួល​តិច​តួច ធ្វើ​ឲ្យ​រដ្ឋាភិបាល​មើល​ទៅ​ល្អ​មើល​ ប៉ុន្តែ​ជា​ញឹកញាប់ ម្ចាស់​ផ្ទះ និង​អ្នក​លក់​ម្ហូប​អាហារ ​ដូច«នៅ​ទីប្រជុំជន​»​នៅ​ជុំវិញ​រោង​ចក្រ បាន​ឡើង​ថ្លៃ​ដើម្បី​ឆ្លើយ​តប​តាម​កម្មករ​ដែល​មាន​ប្រាក់​បន្ថែម​។ លោក ​បញ្ជាក់​ថា​៖ «​រឿង​នេះ អាច​ត្រូវ​គេ​ដោះស្រាយ​បាន តាម​រយៈ​ការ​កំណត់​តម្លៃ​ជាមួយ​ម្ចាស់​ផ្ទះ​»​។ កញ្ញា វិច្ឆិកា និង​សហ​សេវិក​របស់​នាង ដែល​បាន​សន្លប់​នៅ​កន្លែង​ធ្វើ​ការ​កាល​ពី​ដើម​ខែ​នេះ​បាន​បញ្ជាក់​ជា​ចុង​ ក្រោយ​ថា​៖«​ខ្ញុំ ដឹង​ថា ខ្ញុំ​នឹង​មិន​សន្លប់​ទេ​ប្រសិន​បើ​ខ្ញុំ បាន​ញ៉ាំ​ម្ហូប​ឆ្ងាញ់​​មាន​អាហារ​រូបត្ថម្ភ​គ្រប់​គ្រាន់»៕

ចម្លើយ​សារភាព​របស់ ភោគ ឆាយ ដែល​បន្សល់​ទុក​នៅ​គុក​ទួលស្លែង (ភាគ​១០៦ច)

2009-02-24 នាទី​ប្រវត្តិ​នៃ​ដំណើរ​ទៅ​កាន់​វាល​មរណៈ​សូម​លើក​យក​សេចក្តី​រាយការណ៍​អំពី ​ចម្លើយ​សារភាព​របស់ លោក ភោគ ឆាយ ស្ដីពី​សកម្មភាព​និង​ការទំនាក់​ទំនង​របស់​លោក​ជាមួយ​សកម្មជន​កុម្មុយនីស្ត​និង​ជា​កម្មាភិបាល​ខ្មែរ​ក្រហម​ជាន់​ខ្ពស់​មួយចំនួន ដូច​ជា លោក ហ៊ូ យន់, ហ៊ូ នឹម និង​អ្នក​មួយចំនួន​ទៀត។ នៅ​ក្នុង​ចម្លើយ​សារភាព លោក ភោគ ឆាយ បាន​សរសេរ​បន្ត​ថា ក្រោយ​ពេល​ដែល​លោក​ចូល​ធ្វើការ​ស៊ប់​នៅ​ធនាគារ​ឥណទាន​ជាតិ​ក្នុង​នាទី​ជា​នាយក​ផ្នែក​ក្រសួង​ឥណទាន​ចាប់​តាំង​ពី​ដើម​ខែ​កុម្ភៈ ឆ្នាំ​១៩៦៤​មក លោក​រស់​នៅ​ក្នុង​បរិយាកាស​នាយទុន​ទាំង​ស្រុង។ មាន​ចិត្ត​គំនិត​កាន់តែ​ភ្លើតភ្លើន, ជីវភាព​កាន់តែ​ហ៊ឺហា, បាយ​ទឹក​ជប់លៀង​តែ​ជាមួយ​នាយទុន។ មាន​ពេល​មួយ លោក អ៊ុច វ៉ែន ក្នុង​ឋានៈ​ជា​អគ្គ​នាយក​រង​ធនាគារ​ឥណទាន​បាន​ប្រាប់​លោក​ថា បើ​ភ្ញៀវ​អញ្ជើញ​លោក​ទៅ​ហូប​បាយ លោក​ត្រូវតែ​ទទួល ព្រោះ​លោក​ត្រូវ​ប្រមូល​ឈ្មួញ ប្រមូល​ម៉ូយ​ឱ្យ​គេ​មក​រកស៊ី​ក្នុង​ធនាគារ​នេះ។ ដូច្នេះ ពី​មួយ​ថ្ងៃ​ទៅ​មួយ​ថ្ងៃ លោក ភោគ ឆាយ ជាប់​នឹង​ការ​ជប់លៀង​មិន​សូវ​លោះ​ពេល​ពេល។ លោក​បាន​បន្ត​ថា ៖ «លុះ​ខ្ញុំ​រស់​ជីវភាព​យ៉ាង​នេះ​ទៅ​ខ្ញុំ​កាន់តែ​ឃ្លាត​ឆ្ងាយ​ពី​មហាជន ពី​ប្រជាពលករ មើល​ងាយ​មហាជន ហើយ​តម្លៃ​ខ្លួន​ខ្ពស់ តាម​ទស្សនៈ​សក្តិភូមិ នាយទុន​ទាំងស្រុង។ ឈ្មួញ​ដែល​ហៅ​ខ្ញុំ​ទៅ​ជប់លៀង​ញឹកញាប់​ជាង​គេ​គឺ វ៉ាន់ ទិព្វសុវណ្ណ។ វ៉ាន់ ទិព្វសុវណ្ណ ឧស្សាហ៍​ចេញ​ចូល​ធនាគារ​ដាក់​លុយ​និង​ដក​លុយ។ ដំបូង​មិត្ត មឿន (សព្វ​ថ្ងៃ​ឈ្មោះ​មិត្ត រឹត នៅ​ឯ​ក្រសួង​ពាណិជ្ជកម្ម) ដែល​ពេល​នោះ​នៅ​ធ្វើការ​នៅ​ជាប់​ផ្ទាល់​នឹង​ខ្ញុំ ខាង​ផ្នែក​ក្រសួង​ឥណទាន បាន​ឧទ្ទេសនាម​ឱ្យ​ខ្ញុំ​ស្គាល់ វ៉ាន់ ទិពសុវណ្ណ»។ លោក ភោគ ឆាយ បាន​ឱ្យ​ដឹង​ថា លោក វ៉ាន់ ទិព្វសុវណ្ណ មាន​ហាង​មួយ​តាំង​នៅ​ទល់​មុខ​ធនាគារ​ឆៀង​ខាង​លិច​បន្តិច។ ក្នុង​ហាង​គាត់​ឥត​មាន​ទំនិញ​អី​ទេ មាន​តែ​តុ​២, អង្គុលីលេខ​១ ហើយ​មនុស្ស​តែ​ពីរ​នាក់ គឺ​ម្នាក់ វ៉ាន់ ទិព្វសុវណ្ណ និង​ម្នាក់​ទៀត​ឈ្មោះ ឃុត មាន​ចំណាស់​ជាង វ៉ាន់ ទិព្វសុវណ្ណ បន្តិច។ ឈ្មោះ ឃុត មិន​សូវ​ចេញ​មុខ​ទេ អង្គុយ​តែ​ក្នុង​បន្ទប់។ នៅ​ខាង​មុខ​ធនាគារ​ក្បែរ​ហាង លោក វ៉ាន់ ទិព្វសុវណ្ណ មាន​ហាង​គុយទាវ បបរ លក់​ហូរហែ។ រាល់​ព្រឹក​ព្រលឹម លោក ភោក ឆាយ និង ប៉ុក ដឺសកុមារ តែង​ទៅ​រក​ពិសារ​កាហ្វេ​នៅ​ហាង​ខាង​មុខ​នោះ លោក វ៉ាន់ ទិព្វសុវណ្ណ តែង​មក​ចូលរួម​តុ​កាហ្វេ​ជាមួយ​លោក ភោគ ឆាយ និង ប៉ុក ដឺសកុមារ ជានិច្ច។ ឈ្មោះ ឃុត ជួនកាល ក៏​មក​ចូល​តុ​កាហ្វេ​ដែរ ប៉ុន្តែ​បាន​មួយ​ភ្លែត​ក៏​លា​ចូល​ទៅ​ក្នុង​បន្ទប់​គាត់​វិញ។ លោក វ៉ាន់ ទិព្វសុវណ្ណ បាន​ប្រាប់​លោក ភោគ ឆាយ ថា ឃុត ជា​អ្នក​តស៊ូ​ចាស់​ម្នាក់​នៅ​ក្នុង​ក្រុម​អាចារ្យ តក់ កាល​សម័យ​តស៊ូ​ប្រឆាំង​បារាំង។ គាត់​ចេះ​ភាសា​សៀម​ស្ទាត់ ហើយ​ឧស្សាហ៍​ចេញ​ចូល​ស្រុក​សៀម​ផង។ លោក ភោគ ឆាយ បាន​រៀបរាប់​បន្ត​ថា ៖ «វ៉ាន់ ទិព្វសុវណ្ណ និង ឃុត មាន​មុខរបរ​មិន​ច្បាស់លាស់​ទេ តែ​មាន​លុយ​កាក់​ចាយ​វាយ​សំបូរ​ធូរធារ​ណាស់។ វ៉ាន់ ទិព្វសុវណ្ណ តែង​ហៅ​ខ្ញុំ​ទៅ​ហូប​បាយ ហើយ​ចូលចិត្ត​និយាយ​ពី​នេះ​ពី​នោះ ទើប​ខ្ញុំ​ដឹង​ថា គាត់​មាន​កំណើត​នៅ​បាត់ដំបង គឺ​នៅ​តាម​ផ្លូវ​ទៅ​ប៉ៃលិន ចម្ងាយ​ប្រហែល​១០​គីឡូម៉ែត្រ​ពី​បាត់ដំបង។ វ៉ាន់ ទិព្វសុវណ្ណ ប្រាប់​ខ្ញុំ​ថា គាត់​ជា​អ្នក​តស៊ូ​សម័យ​បារាំង​ម្នាក់​ដែរ។ កាល​សម័យ​បារាំង​គាត់​ជាប់​នឹង​ខ្សែ ស៊ីវ ហេង។ ក្រោយ​ហ្សឺណែវ គាត់​ធ្វើ​ឈ្មួញ​ស្រូវ​ជាមួយ គី សៀនហូ នៅ​បាត់ដំបង ហើយ​ទាក់ទង​ជាមួយ ងុយ កាន់ តាំង​ពី​នោះ​មក។ បន្ទាប់​មក​គាត់​មក​ភ្នំពេញ ហើយ​ជិតស្និទ្ធ​ជាមួយ ហ៊ូ យន់ តាមរយៈ​សមាគម​កម្ពុជបុត្រ និង​ជាមួយ អ៊ុច វ៉ែន ណាស់ តាម​រយៈ​សមាគម​ចម្រើន​វិជ្ជា។ ដោយ​ដឹង​ដូច្នេះ ខ្ញុំ​ក៏​កាន់តែ​មាន​ជំនឿ​លើ វ៉ាន់ ទិព្វសុវណ្ណ ខ្លាំង​ឡើង»។ នៅ​ព្រឹក​ថ្ងៃ​២៥ ខែ​៦ ឆ្នាំ​១៩៦៤ លោក ភោគ ឆាយ បាន​ទៅ​រួម​ក្នុង​ពិធី​មួយ​ក្រោម​អធិបតីភាព​របស់​លោក ហ៊ូ យន់ ដែល​សមាគម​កម្ពុជបុត្រ​បាន​រៀបចំ​ឡើង​ដើម្បី​បញ្ចប់​វគ្គសិក្សា​ប្រចាំ​ឆ្នាំ​របស់​សិស្ស។ លោក ភោគ ឆាយ បាន​ជួប​ភ្ញៀវ​ជា​ច្រើន​ក្នុង​នោះ​ក៏​មាន វ៉ាន់ ទិព្វសុវណ្ណ ផងដែរ។ និស្សិត​មួយចំនួន​មាន​ជា​អាទិ៍ លោក វ៉ាន់ ពីនី, ឈុន សុខងួន, ទួន សុខផល្លា ក៏​បាន​ចូលរួម​ដែរ ហើយ​លោក ភោគ ឆាយ បាន​ស្គាល់​លោក​គ្រូ ឃួន ធុច ជា​លើក​ដំបូង ដែល​លោក ឈុន សុខងួន និង ទួន សុខផល្លា និស្សិត​សាលា​វិស្វករ ឧទ្ទេសនាម​ប្រាប់​ថា​ជា​គ្រូ​របស់​ខ្លួន​កាល​នៅ​រៀន​ឯ​ខេត្ត​កំពង់ចាម។ នៅ​យប់​ថ្ងៃ​២៥ ខែ​៦ ឆ្នាំ​១៩៦៤ ដដែល តាម​រយៈ​លោក វ៉ាន់ ទិព្វសុវណ្ណ លោក ហ៊ូ យន់ បាន​ហៅ​លោក ភោគ ឆាយ ឱ្យ​ចូលរួម​ប្រជុំ​ក្នុង​ផ្ទះ​បណ្តែត​ទឹក​មួយ​នៅ​ជ្រោយ​អំពិល​ដែល​រៀបចំ​ដោយ​លោក​គ្រូ ឃួន ធុច។ យប់​នោះ​អ្នក​ដែល​បាន​ចូលរួម​ប្រជុំ​មាន​៨​នាក់ គឺ លោក ហ៊ូ យន់ ប្រធាន​អង្គប្រជុំ, លោក ហ៊ូ នឹម, គ្រូ ឃួន (ធុច), ប៉ុក ដឺសកុមារ, ទីវ អុល, វ៉ាន់ ទិព្វសុវណ្ណ, លោក ភោគ ឆាយ និង​ក្រឡាបញ្ជី​ម្នាក់​ដែល​មិន​ស្គាល់​ឈ្មោះ។ របៀបវារៈ​ប្រជុំ​ពេល​នោះ​គឺ ពិនិត្យ​សភាពការណ៍​នយោបាយ​និង​ការរៀបចំ​ចាត់តាំង​កម្លាំង​មហាជន។ បន្ទាប់​ពី​បាន​ពិភាក្សា​គ្នា​អង្គប្រជុំ​បាន​បែងចែក​ភារកិច្ច​គ្នា ហើយ​សម្រេច​ថា នៅ​ក្រុង​ភ្នំពេញ​ត្រូវ​ប្រមូល​កម្លាំង​មហា​ជន, ចាត់តាំង​កម្លាំង​មហាជន ពិសេស​កម្លាំង​យុវជន, និស្សិត និង​សិស្ស។ លោក ភោគ ឆាយ បាន​រាយការណ៍​ឱ្យ​ដឹង​ដូច្នេះ ៖ «អង្គប្រជុំ​បាន​កំណត់​ចែក​ភារៈ​យ៉ាង​ច្បាស់​ថា ៖ ឱ្យ ទីវ អុល ក្តាប់​សមាគម​គ្រូ​និង​សមាគម​ចម្រើន​វិជ្ជា​ឱ្យ​ណែន ហើយ​ធ្វើ​សហការ​ជាមួយ​សមាគម​ផ្សេងៗ​ឱ្យ​បាន​ជិតស្និទ្ធ​បំផុត។ ឱ្យ ប៉ុក ដឺសកុមារ ក្តាប់​កាសែត​ឡាដេប៉ែស ខាង​ទិស​នយោបាយ ហើយ​ជំរុញ​បង្កើត​សមាគម​អ្នក​និពន្ធ​កាសែត​មួយ។ ឱ្យ​រូប​ខ្ញុំ​រួម​ជាមួយ​និស្សិត​មួយចំនួន​ទៀត​បង្កើត​សមាគម​ទូទៅ​របស់​និស្សិត។ ពេល​នោះ​ខ្ញុំ​បាន​ទទួល​យល់​ព្រម តែ​ខ្ញុំ​បាន​លើក​ការលំបាក​មួយចំនួន តែ ហ៊ូ យន់ និយាយ​ថា ចាំ​ឱ្យ​សមាជិក​យើង​ម្នាក់​ចុះ​ទៅ​ជួយ​ដោយ​ផ្ទាល់​និង​សម្ងាត់​ទៀត។ លុះ​ត្រឡប់​មក​វិញ វ៉ាន់ ទិព្វសុវណ្ណ យក​ប្រាក់​៥​ម៉ឺន​រៀល​មក​ឱ្យ​ខ្ញុំ​ដើម្បី​ឱ្យ​ខ្ញុំ​ទុក​រៀបចំ​បង្កើត​សមាគម​និស្សិត តែ​កុំ​ឱ្យ​ថា​លុយ​របស់​គាត់ ឱ្យ​ថា​ជា​លុយ​របស់​ខ្ញុំ​ទៅ​វិញ។ ប៉ុន្តែ​នោះ​ជា​ពេល​និស្សិត​កំពុង​ប្រឡង ហើយ​បន្ទាប់​មក​ជា​ពេល​វ៉ាកង​ខ្ញុំ​ទាក់ទង​និស្សិត​ពុំ​បាន»។ លុះ​ដល់​ថ្ងៃ​២២ ខែ​១២ ឆ្នាំ​១៩៦៤ សមាគម​និស្សិត​មួយ​ដែល​មាន​ឈ្មោះ​ថា "សមាគម​ទូទៅ​នៃ​និស្សិត​ខ្មែរ​នៅ​កម្ពុជា" ត្រូវ​បាន​ប្រកាស​បង្កើត​ឡើង ហើយ​លោក ភោគ ឆាយ ត្រូវ​បាន​ជ្រើសរើស​ជា​ប្រធាន, លោក វ៉ាន់ ពីនី ជា​អនុ​ប្រធាន​ទី​១, លោក ឈុន សុខងួន ជា​អនុ​ប្រធាន​ទី​២, លោក ទួន សុខផល្លា ជា​អគ្គលេខាធិការ, លោក កង សារ៉ន ជា​អគ្គលេខាធិការ​រង​ទី​១, លោក ម៉ៃ សាខន ជា​អគ្គលេខាធិការ​រង​ទី​២, លោក ប៉ុក កាណែល ជា​ហិរញ្ញិក។ លោក ភោគ ឆាយ បាន​ឱ្យ​ដឹង​ដែរ​ថា ក្រោយ​ពេល​ដែល​សមាគម​ប្រកាស​បង្កើត​ហើយ អ្នក​ដែល​ផ្ញើ​លុយ​មក​ឧបត្ថម្ភ​សមាគម​នេះ​ច្រើន​ជាង​គេ មាន​ដូច​ជា សម្តេចព្រះ នរោត្តម សីហនុ, វ៉ាន់ ទិព្វសុវណ្ណ, ចៅ សេង, ហ៊ូ យន់, ហ៊ូ នឹម, គ្រូ ឃួន ធុច, ប៉ុក ដឺសកុមារ និង​លោក អ៊ុច វ៉ែន ជា​ដើម៕

Wednesday, September 19, 2012

តុលាការ​តម្កល់​រឿង មិន​ចាត់ការ ករណី​ឃាតកម្ម​លើ​សកម្មជន​ព្រៃឈើ លោក ឈុត វុទ្ធី

​តុលាការ​ខេត្ត​កោះកុង បានសម្រេច​តម្កល់​រឿង មិន​ចាត់ការ​លើ​ករណី​ឃាតកម្ម បាញ់សម្លាប់​សកម្មជន​ការពារ​ព្រៃឈើ លោក ឈុត វុទ្ធី​។ មូលហេតុ ត្រូវបាន​ព្រះរាជអាជ្ញា អះអាងថា មក​ពី​សំណុំរឿង​ក្តី​នោះ ឃាតក​ត្រូវបាន​សម្លាប់ ដូច្នេះ​បណ្តឹងអាជ្ញា ក៏​រលត់​ផង​ដែរ​។ យ៉ាងណាក៏ដោយ នៅ​ព្រឹក​ថ្ងៃទី​៤​តុលា​ស្អែក​នេះ តុលាការ ខេត្ត​កោះកុង នឹង​បើក​សវនាការ កាត់ទោស​លើ​បុរស​ជាប់ចោទ រ៉ា​ន់ បូ​រ័ត្ន ដែល​បាន​សម្លាប់​ប៉េអឹម ឈ្មោះ អ៊ិន រតនា ក្នុង​ព្រឹត្តិការណ៍​ផ្ទុះអាវុធ កាលពី​ថ្ងៃ​ទី​២៦​មេសា​។ ក្នុង​ហេតុការណ៍​នោះ លោក ឈុត វុទ្ធី ត្រូវបាន​អាជ្ញាធរ អះអាងថា បាន​ស្លាប់ ដោយសារ​តែ​ប៉េអឹម អ៊ិន រតនា បាញ់​។​

Share

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More